چگونه بور و هایزنبرگ از ساخت بمب اتمی برای نازی ها خودداری کردند
گردآوری : ابوالفضل باباپور
برای انسانهای بزرگ بن بستی وجود ندارد، یا راهی خواهند یافت یا راهی خواهند ساخت.
ماجرای دوستی بور و هایزنبرگ به سال 1922 بر میگردد که در یکی از دانشگاههای آلمان بسیاری از دانشمندان برجسته دنیا برای شرکت در یک سخنرانی در این دانشگاه گرد هم آمده بودند که ستاره آنها نیلز بور بود. در سخنرانی نیلز بور ، هایزنبرگ دستش را بلند کرد و ایرادات ریاضی سخنان بور را گوشزد کرد.این عمل نقطه عطفی در روابط این دو دانشمند گردید. در سال 1925 هایزنبرگ جوان به دانمارک رفت تا به عنوان دستیار نیلز بور مشغول به کار شود . چیزی نگذشت که وی بهترین دوست بور شد.بور و هایزنبرگ در تحقیقاتشان در کپنهاگ دریافتند که الکترون برای رفتن از مداری به مدار دیگر جهشهایی ثابت دارد و هنگام جهش انرژی ساطع می کند. هایزنبرگ برای بیان این جهشها و قوانین حاکم بر آنها موفق به فرمول بندی مکانیک کوانتومی شد. رابطه نزدیک این دو فیزیکدان، فیزیک را متحول کرده بود. آن دو به ارتفاعات آلپ می رفتند و با هم اسکی می کردند و در مکالماتشان اعماق اتم را می کاویدند. موفقیت های هایزنبرگ برای بور موقعیت های حساسی را به وجود آورد و باعث شد که در دانشگاه لایپنیتز آلمان به کرسی استادی برسد و در 26 سالگی جوانترین استاد دانشگاه کشورش بشود. در این سالها آن دو از هم دور بودند ولی روابطشان هم چنان مستحکم باقی ماند. در دسامبر 1928 بور نامه ای به هایزنبرگ نوشت که گویای محبت و احترام وی نسبت به هایزنبرگ است.
ادامه مطلب
